سلام

من ldel از امروز همراه با regret کار نویسنگی این وبلاگ رو انجام میدیم!

از امیر رضا جون هم تشکر میکنم که منو قابل دونست و منو تو وبلاگش دعوت کرد.

امیدوارم با کمک هم این وبلاگ با حال رو بیش از پیش با حال تر کنیم.

سلامی دوباره خدمت دوستان
امشب میخوام یه حرف هایی رو بزنم که تا حالا نزدم
دیگه خسته شد
از همه چی
از همه کس
از زندگی
از عشق
از دوست داشتن
از عاشق بودن
تا کی باید بشینم به انتظار عشقی  که سر و تهش معلوم نیست
تا کی باید مضحکه ی دست کسی باشم که دو سال از بهترین دوران زندگیم رو به خاطرش خراب کردم
فکر کرده من عروسکم که هر موقع دلش خواست بندازتم دور
که هر وقت منو دید یادش بیاد امیررضایی هم وجود داره
کی جواب این دو سال رو میده؟
کی میتونه این دو سال رو به من برگردونه؟
کی میتونه این هم احساسی رو که ریختم به پاش بهم برگردونه؟
کی؟
هیچکس
هیچکس نمیتونه
اگر هم کسی باشه که بتونه این کارو انجام بده اون خداست ولی من از خدا هیچکدومشو نمیخوام
چون هر کاری کردم به خاطر دل صاحب مرده ام بوده
به خاطر این بوده که....
اما!
دیگه تموم شد
از امروز راه زندگیم رو عوض میکنم
یه جور دیگه ادامه میدم
میخوام ببینم با یه روش دیگه زندگی چه فرقی میکنه؟
به نظر شما فرقی میکنه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
:.Regret.:

حسرت خیس
دوباره خزون آمد
نم نم بارون میزنه تو صورتم
بوی خاک و نم کوچه
میگه هنوز دیوونتم
رعد برق فهمیده انگار
زندگیم شده غم انگیز
دستای کیو گرفتی
زیر بارونای پاییز
میخوام اینجا با تو باشم
زیر بارونا دوباره
ولی افسوس نه تو هستی
نه دیگه بارون میباره
خزونم داره میره
نموند برگی رو درختا
من هنوز منتظرم
توی جاده تک وتنها
دیگه بارون نمیباره
توی جاده پر برف
به خدای آسمونا
عشقت از یادم نرفته
میخوام اینجا با تو باشم
زیر برف و باد و بارون
نیایی با خاطراتت
سر میذارم به بیابون

:.Regret.:

در سوگ دوست

ممنون از این که وقت گذاشتید و خوندید
نظر بذارید
نذارید این وبلاگ و من تنها بمونیم
چون این وب فقط با نظرات شماست که زنده ست

:Regret.:

می تراود مهتاب

می تراود مهتاب
می درخشد شبتاب
نیست یک دم شکند خواب به چشم کس ولیک
غم این خفته ی چند
خواب در چشم ترم می شکند
نگران با من استاده سحر
صبح می خواهد از من
کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را بل که خبر
در جگر لیکن خاری
از ره این سفرم می شکند
نازک آرای تن ساق گلی
که به جانش کشتم
و به جان دادمش آب
ای دریغا به برم می شکند
دست ها می سایم
تا دری بگشایم
بر عبث می پایم
که به در کس آید
در و دیوار به هم ریخته شان
بر سرم می شکند
نیما یوشیج